Over liefde en onzekerheid, een lezing van Tyohar

Een vraag aan Tyohar; “Ik wil graag meer van mezelf houden en in die zoektocht kom ik mijn onzekerheid tegen en mijn gebrek aan moed. Wat kan ik hiertegen doen? Sh.”

Tyohar antwoordt als volgt:

Liefde fascineert ons. Er zijn zoveel woorden over gesproken, zoveel gedichten en verhalen over geschreven, zoveel films over gemaakt. Waar je ook kijkt, elk mens zoekt naar liefde.
In de fantasie is er een beeld gemaakt hoe liefde eruit ziet. Sinds duizenden jaren zijn we geobsedeerd door liefde. Maar kijk eens naar de mensheid, hoe liefdevol zijn de levens nu werkelijk? Er worden zoveel woorden over liefde gesproken maar wat doen we ermee?
We creëren oorlog en vernietiging.
Hoe kunnen we leren om liefde te herkennen, hoe kunnen we leren om liefde te geven en te ontvangen.
We zoeken naar de juiste persoon, maar zolang we zoeken naar liefde van anderen volgen we een droom. Zelfs in de bijbel staat: “heb de ander lief zoals jezelf”.

Het meest beslissende moment dat mij heeft geholpen bij mijn transformatie was toen Osho zei:
“Accepteer jezelf in totaliteit en je hart zal open gaan”.
In deze simpele zin ontvouwde zich plotseling het hele universum. En ik stond mezelf toe om deze waarheid volledig binnen te laten komen.

Waar komt onzekerheid vandaan? Waarom kun je niet van jezelf houden, jezelf accepteren zoals je bent? Waarom is onzekerheid een probleem? Je bent onzeker. Oké. Ga het onderzoeken, kijk eens dieper in je onzekerheid dan je gewoon bent te doen. Wat je dan zult vinden is dat je naar jezelf kijkt door de ogen van een ander. Dat is de hoofdoorzaak van onze problemen, onze belangrijkste ziekte. We zijn niet gewend om onze intuïtie te volgen.

We zijn gewend om onszelf door de ogen van anderen te bekijken en dit creëert onzekerheid en onwaarheid. Waarom? Omdat de ogen van de ander ook niet vol liefde zijn, de ander wijst zichzelf ook af en heeft ook een klein hart. Niet omdat de ander een slechte persoon is, maar omdat de ander zichzelf ook niet accepteert.

Liefde is als een bloem die zich in onszelf ontvouwt, dat heeft met de ander niets van doen. We kunnen praten over liefde, erover nadenken, maar eigenlijk weten we niet echt wat liefde is. Wat mensen het meeste kennen is cynisme en oordelen en sarcasme. En we kijken naar onszelf door die ogen. We kijken naar onszelf door wat anderen van ons verwachten. Hoe de ander graag wil dat we zijn. En zo ontstaat onzekerheid. Doe ik het goed? Ben ik oké? Wordt ik niet veroordeeld? En dus zetten we maskers op en doen we naar buiten alsof we zijn zoals de ander graag wil. Zoals onze ouders, vrienden, partners, leraren.

Het transformeren van deze situatie begint binnen in onszelf. Als je jezelf niet totaal leert accepteren zoals je bent zal zelfs de meest liefdevolle persoon je passeren zonder dat je het opmerkt. We leven vanachter onze maskers en bekijken van daaruit wat we de wereld willen laten zien. En als we dan plotseling iemand tegenkomen die werkelijk in staat is om zonder oordeel lief te hebben, dan zijn we niet in staat om onze maskers af te zetten en die liefde te ontvangen. We dragen de maskers al zo lang; waar je ook loopt, in welke maatschappij of welk land, overal zie je op verschillende manieren dezelfde liefdeloze realiteit.

Kijk eens naar de wereld, gedreven door macht van de georganiseerde religies, de macht van geld, van politici. Ik denk niet dat deze wereld kan veranderen, dat de maatschappij liefdevoller zal worden. Maar het individu kan veranderen, kan transformeren. Door de hele geschiedenis heen is dit gebeurd, maar de transformatie begint altijd in de persoon zelf. Iemand die niet weet wat liefde is gaat op zoek. En wil je werkelijk ontdekken wat liefde is zul je het eerst in jezelf moeten vinden. In de eerste plaats moet je leren van jezelf te houden, jezelf totaal te accepteren. Stop met naar jezelf te kijken door de ogen van een ander. Want dat is het grootste probleem. Wat anderen over ons denken verlamd ons en houdt ons tegen om onszelf te zijn.

Spirituele zoekers zijn altijd rebels, altijd. Omdat je tegen de stroom ingaat. Soms ga je in een tegenovergestelde richting, soms ga je tegen de stroom in. Als je het spirituele pad op wilt gaan moet de rebel in jou wakker worden en zich roeren. Je kunt niet meer doen alsof. Niet meer doen alsof je net zo goed en moreel bent als dat de maatschappij van je verwacht.

Want wie heeft jou deze moraal geleerd? De Amerikaanse maatschappij? Zij zijn verantwoordelijk voor meer doden dan enige andere maatschappij. Of de Japanse maatschappij met hun gewelddadige geschiedenis? Of Duitsland, of Engeland die hele delen van de wereld bezet heeft gehouden, of Italië? Welke maatschappij leerde jou de normen en waarden die je zo gewillig hebt gevolgd? Om liefde te vinden moet je een buitenbeentje durven zijn. Uit de conditionering van de normale maatschappij durven te treden. En het verlangen ontwikkelen om er te zijn. Om compassie naar jezelf te ontwikkelen, jezelf te accepteren zoals je bent, met al je fouten en gebreken. Want niemand kan van jou houden als je niet leert van jezelf te houden.

Zolang je jezelf onzeker voelt, komt dat omdat de ander nog steeds bestaat. Doe ik het goed?
Wie beslist dat? Kijk naar je omgeving, hoe perfect zijn die anderen. Degene aan wie jij de beslissing geeft hoe te zijn, wat weet die ervan? Houdt die ander van zichzelf, stralen zij liefde uit? Je kunt je onzekerheid gebruiken om bewust daarvan te worden en je te ontwikkelen naar dat mysterieuze moment: het hier en nu. Het moment van niets meer te weten, jezelf te zuiveren van ideeën van hoe je zou moeten zijn, hoe je zou moeten gedragen. Je duikt dan in het mysterie van dit moment, zonder enige verwachting, zonder idee, in volledige overgave en vertrouwen. Het enige wat je hebt om te volgen is je bewustzijn en je intuïtie. En de dag dat je de moed vind om dit te doen heb je gebroken met de gevangenis van de maatschappij.

De meeste mensen volgen de psychologie van de massa. Daarom kan de waarheid niet ontvangen worden door de grote massa. De waarheid kan alleen worden overgebracht aan buitenstaanders, mensen die niet de collectieve dromen najagen.

Degene die dat durft heeft twee zwaarden nodig. Een voor het eigen ego. Het eigen ego werkt namelijk verlammend. Je hebt het zwaard nodig als je ziet hoe verwachtingen, hoop en conditioneringen tussen jou en de beleving van dit moment staan. Kijk uit dat je niet in slaap valt door deze verwachtingen. Zoals; Dit zal gebeuren, of daar ga ik naar toe. Dus wees dit moment, kijk wat er gebeurt niet wat er zou kunnen gebeuren. Snijd de droom in stukken, de droom van hoe dingen zouden moeten zijn of hoe je graag wilt dat het zou zijn. Val samen met dat wat er is op dit moment, nu. Dus dit zwaard is nodig voor je eigen meditatie en het andere zwaard is nodig voor anderen. Omdat de anderen je zullen voorhouden: wat ben je aan het doen?, waarom doe je dit? Dit is niet goed. Als je onze regels volgt wordt je weer normaal. Doe net als anderen. Hoe meer je probeert dit te bereiken hoe meer mensen dit tegen je zullen zeggen. En hebben zij het allemaal aan het verkeerde eind? Ja. Daarom heb je een zwaard nodig. Het feit dat iedereen dezelfde droom volgt, betekent namelijk nog niet dat jij ook in slaap moet vallen.

Gedurende een aantal jaren reisde ik rond over de wereld zonder dat ik enig idee had over mijn toekomst. Mensen zeiden mij: “dit is niet verantwoordelijk, je loopt weg van de realiteit. Je vermijdt verantwoordelijkheid, hoe moet het met je toekomst?” In de eerste tijd had ik daar geen antwoord op, ik kreeg pas achteraf door hoe het zat.

Toen zei ik hen: “Als je het goed bekijkt zijn jullie het zelf die weglopen voor jullie leven en de realiteit vermijden. Jullie vluchten weg naar jullie toekomst dromen. Jullie zijn nooit echt aanwezig. Als ik op jullie deur klop zijn jullie niet thuis, altijd druk met dat wat zal komen. En als ik samen met vrienden uit het verleden zit, ervaren we herinneringen. Het verleden, nooit het hier en nu. Ik ben niet degene die wegloopt: Ik leef dit moment, wat er ook gebeurt, ik beleef het in zijn totaliteit. En als het leven verdriet en ongemak brengt zal ik er helemaal bij zijn. Jullie zijn degene die bang zijn om in de diepte van dit moment te stappen, om te zijn wie je werkelijk bent. “

Onze maatschappij is in een diepe slaap. Het zijn individuen die hier en daar wakker worden.
Het normale sociale leven is een liefdeloze realiteit. Alle goede dingen die gebeuren in deze wereld gebeuren onder de grond. Deze bijeenkomst gebeurt onder de grond. Breng hier een “normaal” persoon en hij zal zich gedesoriënteerd voelen. Mijn roep om wakker te worden is een roep om off-line te gaan, van de weg af te gaan. Van die snelweg waar iedereen op rijdt. Pas van de weg af kun je dingen ontdekken en laten groeien. Je gevoel voor avontuur kan je geest laten ontwaken. Je wil om te breken met dat wat er van je verwacht wordt. Je grootste nachtmerries zullen dan uitkomen. Want mensen zijn bang voor liefde, mensen zijn bang om te lachen. Let maar eens op de mensen om je heen als je in een trein of bus zit. Zij kunnen het niet verdragen als je gelukkig bent. Zij vinden dat niet prettig. Je hoort serieus te zijn. En als je niet echt helemaal in je eigen kracht in het Nu kunt blijven ben je zo kwetsbaar voor deze druk en zul je al snel geneigd zijn er in mee te gaan. En je wordt onmiddellijk serieus, alleen al omdat de mensen om je heen verlamd zijn, geen feest kunnen vieren en niet van zichzelf kunnen genieten. Dit is de armzalige norm waar we in leven. Iedereen zal vragen: waarom lach je? Niemand zal vragen: waarom ben je zo serieus? Alsof lachen een reden nodig heeft.

Alles wat zich rond het “ik ben” afspeelt is voorspelbaar, voor de hand liggend. De geest werkt in uitersten. Het ene uiterste is angst, angst voor liefde. Het andere uiterste is juist honger naar liefde, honger naar aandacht. Maar dat is allemaal illusie. Gooi al deze onzin weg en totale vrijheid komt langs. Hier en nu in dit speciale moment. Het is een sprong naar het onbekende. Naar een manier van zijn waar je geen controle over hebt. Je houdt niet vast aan datgene wat vertrouwd voor je is, wat veilig is of wat wordt geaccepteerd door anderen. Want wat jou verteld is, heeft niets te maken met er echt zijn. Nee, je werd geleerd om te doen alsof. Totale vrijheid is alleen mogelijk in dit moment. Dat betekent dat jezelf er diep in laat gaan, voorbij je identiteit, voorbij je geest, voorbij het vasthouden en voorbij de controle.

Zelfs het feit dat je in stilte bent is al vreemd voor mensen in onze maatschappij. Zij weten niet wat stilte is. Zij weten niet wat liefde is, wat feestvieren is. Maar al weet de massa het niet, het bestaat wel degelijk. Waarom zou je dan niet op zoek gaan om het te ontdekken, waarom zou je willen blijven in de gevangenis van je geest? Het is waar; als je echt jezelf wordt kun je er zeker van zijn dat je kritiek zult krijgen. En dat is nooit prettig. Maar wat anders kun je doen? Er is ook weer een grens aan de hoeveelheid kritiek die zal ontstaan.

Als je jezelf toestaat dat je hart gaat overstromen dan zul je een gevoel krijgen alsof je het universum wilt omarmen, je zult de bloemen willen kussen en de bomen omhelzen. Ik zeg niet dat je dit moet gaan doen ten overstaan van vele anderen alleen om te laten zien wie je bent. Want dat is een ego-trip. Een echte zoeker op de spirituele weg zal nooit de aandacht zoeken. Als iemand dat doet is er nog steeds een “ik” aanwezig dat zich verschuilt.

Soms zie ik iemand die zichzelf transformeert; iedereen eromheen is dan getuige van diens lachen of huilen, of andere aspecten van het menselijke drama. Voor mij is echter een kenmerk van waardigheid dat iemand zich op een dergelijk moment stilhoudt en de anderen niet wil storen. Niet uit angst voor de anderen maar omdat transformeren zijn eigen waardigheid heeft. Dus als je hart overstroomt hoef je anderen daarmee niet te storen. Maar zonder angst om te worden veroordeeld kun je jezelf plotseling terugvinden terwijl je een boom omhelst, bloemen of de aarde aan het kussen bent. Niet als een automatische handeling, zoals de paus doet in elk land dat hij bezoekt. Op die manier is het opgelegd, is het show. In jouw liefde, in jouw viering, bestaat de ander niet. Er is niemand om het aan te laten zien. Er is niemand op wie je indruk hoeft te maken. Je hebt geen bevestiging meer nodig. Als je jezelf deze vrijheid toestaat dan sta je ook de ander toe om vrij te zijn. Misschien vind je jezelf terug terwijl je het leven aan het vieren bent, het feit dat je bestaat, dat je er bent. Op een manier dat je normaal gesproken voor gek wordt verklaard. Maar dat is oké. Wees een beetje gek. Omdat liefde niet normaal is. Wees ontvankelijk, sta het jezelf toe, sta jezelf toe om wakker te worden. Laat deze bestaanswereld naar je toe komen. Vergeet wat de ander denkt en wil.
De ander betekent jezelf terug houden, controle, altijd het goede doen, altijd de voorschriften volgen hoe het hoort te zijn. Niemand weet hoe het hoort te zijn. Ontvang, open jezelf, wordt aanwezig, laat het door je heen gaan en kijk toe wat er gebeurt. Hoe het je draagt, hoe het je aanraakt. Het komt niet naar je toe via de logica of via de regels die je volgt. Je wordt als een instrument. De beste conditie die je kunt hebben om dit te laten gebeuren is stilte.

Als je nu zou worden geboren op dit moment in deze situatie dan zou je geen Duitser of Italiaan zijn. Die conditie is iets wat je mee hebt genomen van buitenaf, in dit speciale moment ben je in stilte. Je bent gewoon een mens niet meer en niet minder. In die stilte hoef je niet specifiek iemand te zijn, er komen geen ideeën op, er wordt geen ideologie opgelegd. Als je nu zou worden geboren ben je stilte. Je bent dan een wezen zonder naam, die niets weet van de toekomst, die geen verleden draagt, zich beweegt van moment tot moment, verbonden met de aarde. Alles wat je verder met je meebrengt hoort tot het verleden.

Liefde betekent doodgaan, de dood van je ego. Daarom zijn we er bang voor en maken we liefde tot iets banaals. Ik praat niet over van iemand anders houden. Ik praat niet over liefde als relatie. Voordat je deze kunst verstaat zal het houden van een ander alleen aan de oppervlakte plaatsvinden. Ik praat over liefde als een staat van zijn. Open jezelf. Open jezelf om het universum te laten binnenkomen. Laat je lichaam breken met de oude patronen, met de lichaamstaal zodat het zowel de zon als de maan kan ontvangen. Accepteer jezelf, accepteer jezelf precies zoals je bent. Word jezelf bewust als je jezelf gaat vergelijken met een ander over hoe je zou moeten zijn of hoe je zou willen zijn. Word jezelf bewust van deze vervuiling in je systeem. Wees aanwezig in het Nu, in het mysterie dat je bent. Laat liefde toe, laat het leven toe. Het hele universum is aanwezig.

Mensen zijn bezorgd over geld en over de toekomst. Zij komen naar mij toe en zeggen: Al deze woorden over liefde en stilte, maar hoe zit het met financiële zekerheid? Hoe kan ik me daar geen zorgen over maken. Mijn antwoord is dan: "Wie praat er over financiële zekerheid? Lachen kost geen geld". Wanneer heb je voor het laatst gelachen, en het kost niets. Je hebt daar geen geld voor nodig. Wanneer je buiten de logica gaat zoeken naar waarheid reageert de logica onmiddellijk met: “ja maar”. Er is geen maar. Aanwezig zijn in het huidige moment betekent het leven vieren. Is vieren wie je bent. Je kunt ook de logica volgen die je meegenomen hebt naar hier. Je kunt bang zijn om de diepte van het mysterie van leven te ontdekken. Maar daar kom je niet voor. Alles waar je voor komt is aanwezig in dit speciale moment. De angst verlamt je teveel om het te pakken. Achter die angst vind je gehechtheid aan dingen, ideeën. Hoe het hoort te zijn. Gehechtheid aan een realiteit die normaal en vertrouwd aanvoelt. Als je die angst laat varen dan wordt je aanwezig. En je vloeit samen met moment. Dan wordt het geheim van wat liefde en vrijheid werkelijk inhoudt duidelijk voor je. En in die ruimte ben je niet langer het slachtoffer van jouw realiteit, ben je niet langer slachtoffer van je opvoeding. Er is geen zelfmedelijden in die ruimte. Je wordt stil en je wordt vrijheid. Je kunt zelfs niet zeggen dat je vrij bent, je lost op in vrijheid. Ohm Shanti.

Tyohar
………………………………………………………………………………………………..
Reacties en vragen op of over deze lezing: info@spiritueeltrefpunt.nl