gedicht
bloem
Liefde gelijk een ontluikend bloem
in diffuse morgen licht mij bezong.

Verlangend ondulerende blad ontluikt
kwetsbaar in je nieuwe open gaan.

Vergleden tot verleden je schutblad
omsloot tegen kou en pijnlijk geweld.

Nacht die in pijn geen inzicht bood
verlangende potentie naar licht.

Schutblad eens je omsloot vallende
aarde nieuw licht als jou vergezicht.

Dienstbaar eeuwige cyclus van licht
aflaten maakt deze kringloop bewust.

Verdriet en pijn je groei hiervan weet
zaad en zijn bloem dit eeuwige licht.

Schenkend zaad ontvangende liefde
bloem brengende horizonten vandaag.

Vreugde schenkt tot alles eeuwig nu
liefde grenzenloos alles in jou kent.



Disclaimer | Privacy statement | Copyright
Vergroot letters Verklein lettersPrint paginaMail naar  een vriend