Als wij over licht en duisternis (goed en kwaad) spreken, zien de meeste onder ons niet waar zij het over hebben. Althans zij spreken over het gevolg dan wel de illusie en zien niet de oorzaak van dit afnemende of toenemende Licht. In ons leven wordt ons veel geschonken licht, duisternis, warmte, voedsel, kinderen, familie, vrienden, enz. Dit geeft een gevoel van blijheid dat duurt tot dat wij innerlijk deze tevredenheid niet langer kunnen koesteren doordat wij de essentie van dit geluk wensen te proeven. Dit is onze onbewuste zoektocht naar vrede dan wel naar een nieuwe harmonie in ons voelen. Revoluties ontstaan dan ook op een moment dat het betrekkelijk dan wel uiterlijk goed gaat. In Europa en ook in Nederland zie je een grote onvrede naar boven komen op een moment in onze geschiedenis dat wij het materieel nog nooit zo goed gehad hebben. Politieke leiders en ook het grootste deel van de bevolking vertalen dit door hun keuze te maken naar links dan wel rechts. Hebben niet in de gaten dat deze onrust voortkomt om haar bron vindt in ons Zelf. Ook de vele echtscheidingen die er nu plaatsvinden komt voort uit een zelfde onrust. Zijn we dagelijks bezig om te vechten voor ons dagelijks bestaan, dan komen we niet toe aan wat ons diep van binnen beweegt. Samen zijn vanuit materiele dan wel emotionele grondslag maakt dat wij het diepe verlangen in ons niet getoetst kunnen worden. Je echte Zelf in de ander terug vinden als een deel van een prachtige kosmische spiegel, hetgeen wij astrologisch zo verfijnd maar gelijkertijd diffuus zichtbaar kunnen maken.

Weet dat wij een deel van de legpuzzel zijn waaruit wij kunnen leren die wij wel in onze kern zijn. Het is dan ook geen hoofdzaak, maar een van ons hart dan wel onze kern dat wij dit spel van licht en duisternis zichtbaar maken. Licht ontstaat of wel is aanwezig in onze duisternis aangezien de maan niet kan schijnen als de zon niet schijnt. Wanneer ons wat wordt ontnomen dingen, werk, mensen, gezondheid komt er een leegte op ons af dat wij direct wensen op te vullen. We vervangen indien mogelijk het ontnomen weer aan om niet de pijn van dit gemis te hoeven voelen. We ontlopen de ervaring die ons bewust kan leren maken van het geen wij werkelijk zijn. Nog sterker we veroordelen anderen die wel zich los weten te maken van wat traditioneel en of fundamentalistisch denken heet. Dit enkel omdat wij deze verandering zelf nog niet geleefd dan wel ervaren hebben. Dit verklaart dan ook ons karma. Het zijn ook onze collectieve brandhaarden over de wereld die wij maar niet weten te stoppen met wat voor uiterlijke acties dan ook. Steeds laaien deze weer als veenbranden op. Wij vragen ons niet af waarom wij deze ellende niet wensen te accepteren als een proces tot genezing. Een gezwel kan je uitsnijden en hierdoor het idee krijgen dat je ook genezen bent. Men kijkt vreemd op als een kanker weer terugkomt doordat wij niet in de gaten hebben genezing een proces in ons Zelf is.

Pijn of dit nu fysiek, emotioneel, mentaal of psychisch is, geeft ons de mogelijkheid om te zien waar dit gemis voor stond. Een ieder die wel eens een langere periode alleen is geweest zonder vrienden dan wel hulp zich heeft moeten redden weet wat dit innerlijk teweegbracht. Wij kunnen dan ook niet meer op dezelfde manier van dingen en vrienden genieten als voorheen. Zien zo, dat wij niet meer tevreden zijn met oppervlakkige zaken, dat tevredenheid roest en ons aanspoort om tot werkelijke vrede te komen. Ons losmaken van ons lagere denken en op deze wijze de materiele en emotionele vreugde als betrekkelijk leren zien. Zien dat vrede een zaak van ons innerlijke is en zich niet langer in protestmarsen of wat dan ook wenst te vertalen. Het is leren springen, maar de meeste onder ons durven niet door angst en laten hun leven als een dode rivier worden. Durven niet met hun innerlijke stroom mee te gaan en hierdoor gezond worden.

Wat een ramp in de wereld of in ons eigen leven lijkt, hoeft dit beslist niet te zijn. Er kan juist hieruit iets prachtigs tevoorschijn komen wardoor wij het Licht in de duisternis vinden!

Gandhi (1869-1948) stelde alleen vreedzame middelen toe. Hij deelde in gevangenschap het weinige voedsel dat hij kreeg met zijn cipiers die ook niet veel hadden. De overheid wist zich geen raad daar zij om de veertien dagen deze cipiers moesten vervangen omdat de bewakers Gandhi vrij wilden laten. Als je geeft omdat de ander honger heeft, ontvangt de ander dit om hij een honger gevoel heeft. Hierna wordt dit voedsel gezien als een geschenk van een medemens, daarna als een geschenk van een vriend en vervolgens als een geschenk van God.

Waar gaat het om, om de gehele mensheid te veranderen? Dit is evenzo een hopeloze onmogelijke taak als wij dit proces niet bij de kern beginnen. Neem de atoombom die in een worp meer mensen heeft gedood door een groot verblindende licht en haar hitte dan wij ooit hebben gekend. Bij een atoombom komt alles uit het kleinste deeltjes de nucleon (nucleus) voort. Het zijn de lichtgolven die deze verwoestende werking veroorzaken. Het is goed om hier een parallel te rekken met de vraag: wat is het kleinste van ons mensen samen, is dit niet het individu! Ook dit individu, jij dus, beschikt over de grootste kracht die zich ook in de kern van een atoombom bevind. Wens je werkelijke vrede, gebruik deze kracht zo Gandhi dit deed door je innerlijke Licht te doen stralen voor de aarde en al haar bewoners. Hier kan geen vredesmars, woorden, vredesparagrafen of wat dan ook tegenop. Alle duisternis zal deze individuele processen de duisternis op onze Aarden doen oplossen. Denk niet langer in donker en licht, goed en kwaad maar wordt je bewust van het Licht in je Zelf.