De mensheid zou zich bewust dienen te worden dat zij geen schuldenaren zijn. Schuld is een onbegrepen staat van zijn in onszelf. Wij proberen te voldoen aan bepaalde normen en waarden en als wij zien dat wij deze toets niet kunnen volbrengen dan voelen wij ons schuldig. We hebben in feite de lat voor onszelf te hoog gelegd. Wij voelen ons dan klein, onbegrepen en verlaten omdat wij iets doen dat in onze ogen niet zuiver is. Maar als wij terug gaan naar de kern en zien dat alles wat wij doormaken in het leven een staat is van ervaren en dat er dus geen schuld is. Het leven bestaat uit enkel gebeurtenissen of bepaalde valkuilen die we op onze weg krijgen om daar van te leren. Tegen dat licht bezien is het je schuldig ergens over voelen een zinloze actie. Sterker nog het je schuldig voelen kost enorm veel energie en is slechts verspilling van energie. We kunnen deze energie maar beter bij onszelf houden omdat het geen enkel doel dient.

Alles wat ons leven geeft is Liefde en daarom zijn al onze acties die wij vervullen ook vanuit liefde. Echter, er zijn bepaalde maatstaven waardoor wij kunnen zeggen dat iets niet goed is of wel goed. Die uiterlijke balans van 'wat is goed' en 'wat is fout' dient weer in balans gebracht worden, waardoor de ziel als het ware geconfronteerd wordt met zijn eigen karma en verleden.

Er is geen schuld en tracht daarom ook niet langer je energie te zetten op zaken die voorbij zijn en dus in het verleden liggen. Het dient immers geen enkel doel! Richt je alleen op hetgeen je van binnen voelt en waar je aan dient te werken zodat je weer verder kunt in harmonie tot je Zelf, dat is het enige wat van belang is!